24/7 bereikbaar
+31 (0) 497 518000

info@dierenkliniekeersel.nl

Vergiftiging bij huisdieren

2013-04-28 16.38.24
Gif in eigen huis….

In paniek stormen ze de praktijk binnen. Net thuis van het werk, hebben ze hun hond in de tuin gevonden. Helemaal slap, de hond kan bijna niet meer op zijn benen staan. Overal ligt braaksel of diarree, het ziet er allemaal een beetje hetzelfde uit en het stinkt. Op de vraag of de hond iets geks gegeten heeft, zeggen ze volmondig: ,,Nee!. Misschien dat die buurman van verderop in de straat iets over het hek gegooid heeft. Die houdt niet van honden en Bello blaft de laatste tijd wat vaker….. De buurman keek ook al zo raar….”
Vergiftigingen komen redelijk vaak voor. Honden kunnen in shock zijn geraakt, meestal hebben ze overgegeven of heftige diarree. Ze zijn slap, de slijmvliezen zijn bleek en hun hart klopt sneller dan normaal. Door het braken en de diarree zijn ze ook uitgedroogd. Een snelle therapie kan levens redden. De hond moet zo snel mogelijk aan het infuus om de vochtbalans weer op peil te krijgen en de nieren te spoelen, zodat de gifstoffen zo snel mogelijk het lichaam verlaten. Meestal is onbekend wat de hond binnen heeft gekregen. Mensen vragen dikwijls of we dat in het bloed niet kunnen zien, maar dat is niet mogelijk. Als je niet weet waar je naar zoekt, is het zoeken naar een speld in een hooiberg. Als je toch erachter kan komen wat de hond heeft binnen gekregen (omdat je bijvoorbeeld een aangevreten pak ontsmettingsmiddel in je schuur tegen komt), is er meestal geen antigif beschikbaar. De behandeling die ingesteld wordt, is symptomatisch en komt er eigenlijk op neer dat we het gif zo snel mogelijk uit het lichaam proberen te verwijderen (via infuus of actieve kool), voordat het nog meer schade kan aanrichten. De aangerichte schade moet door het lichaam zelf worden hersteld en dat blijkt niet altijd mogelijk.
In de meeste gevallen komen we er dus niet achter wat de boosdoener is geweest. In sommige gevallen wel, als de hond is overleden en er wordt sectie verricht, of als mensen een aangebroken verpakking van iets vinden waar de hondentanden nog in staan. Er zijn echter heel wat zaken die vergiftigingen kunnen veroorzaken, waar je niet meteen bij stilstaat. De top 10 van vergiftigingen zijn allemaal zaken die in je eigen huis aanwezig zijn (en dus niet door de buurman over het hek worden gegooid…).
  1. Medicijnen van de baas, die niet voor de hond bedoeld zijn. Soms valt een pil per ongeluk op de grond en heeft de hond hem al op voor je er erg in hebt. In dit geval kun je best even contact opnemen met je dierenarts en overleggen of het nodig is om de hond te laten braken. Soms eet een hond het hele doosje op: in dat geval moet je meteen met hond en verpakking naar je dierenarts. Er zijn ook mensen die uit goede bedoelingen bewust hun hond mensenmedicijnen geven. Een hond is echter geen mens en deze goed bedoelde geste kan ernstige gevolgen hebben. Aspirine, ibuprofen, en andere pijnstillers kunnen leiden tot lever- en nierfalen. Niet geven dus!
  2. Insecticiden. Dit zijn middelen die er in de tuin voor zorgen dat je rozenstruik niet wordt opgegeten door kleine beestjes. In grote hoeveelheden kunnen deze ook schadelijk zijn voor grote beestjes, zoals je hond. Ook bepaalde anti-teken en – vlooienmiddelen kunnen schadelijk zijn als ze overgedoseerd worden. Een bekend voorbeeld van een vergiftiging is een kat die behandeld wordt met een anti-teken middel voor de hond (permethrin). Katten krijgen hier zenuwsymptomen van en vaak sterven ze hieraan. Kijk dus altijd op de verpakking en als er op staat dat het schadelijk is voor huisdieren, zet het dan op een plek waar je huisdier er niet bij kan.
  3. Humane voedingsmiddelen: 
    Chocolade. Een genot voor menig mens, maar een potentieel vergif voor je hond. De boosdoener in de chocolade is theobromine. Dit zit vooral in pure chocolade. Hoe donkerder de chocola, des te minder moet een hond er van eten om klachten te krijgen. Honden zijn, zoals al gezegd, geen mensen en in tegenstelling tot ons, missen zij het enzyme om theobromine om te zetten in een onschadelijke stof. De eerste klachten zijn vaak onrust en maagdarmproblemen. Daarna treden zenuwsymptomen op. De hond kan overlijden aan hartritmestoornissen of ademhalingsdepressie (de stof in chocola onderdrukt de ademhaling, daardoor krijgt de hond te weinig zuurstof binnen). Er is geen anti-middel tegen chocolade. De behandeling bestaat uit het toedienen van actieve kool (Norit), om de stof te binden en verder een symptomatische behandeling: vocht en het tegen gaan van de zenuwsymptomen. Naast chocola om te eten, kunnen ook cacaodoppen, die in de tuin gebruikt worden als bodembedekker, theobromine bevatten.
    Xylitol. Dit zit in kauwgom en andere voedingsmiddelen. Het is een kunstmatige zoetstof en dus lekker… Xylitol veroorzaakt lage bloedsuikerspiegel en leverfalen.
    Caffe?ne. Dit kan bij honden leiden tot soortgelijke symptomen als een chocolade vergiftiging.
    Uien, rauw, gekookt of in poedervorm, kunnen leiden tot het fragieler worden van de rode bloedcellen. Als de cellen kapot gaan, leidt dit tot bloedarmoede en zuurstoftekort. Uien kunnen giftig zijn als er éénmalig een grote hoeveelheid wordt gegeven, maar ook als de hond elke dag een beetje binnen krijgt (bijvoorbeeld honden die van de tafel mee eten en elke dag lekkere jus met uien over hun aardappelen krijgen).Knoflook kan op dezelfde manier de rode bloedcellen aantasten als uien, maar er is meer voor nodig om klachten te geven. Preparaten tegen vlooien op basis van knoflook kunnen dus voor problemen geven als ze langdurig in hoge doses worden gegeven. Verder is er ook geen wetenschappelijk bewijs dat het ook echt tegen vlooien werkt. Je kunt dus beter iets geven dat wel werkt en niet schadelijk is.
    Druiven en rozijnen. Recent is er uit onderzoek gebleken dat druiven aanleiding kunnen geven tot acuut nierfalen. De boosdoener in de druif is nog niet aangetoond en ook niet elke hond blijkt even gevoelig.
    Citrusvruchten/citrusolie. Citrusolie kan door de lever van hond en kat niet goed verwerkt worden. Een overmatige opname van deze olie kan dus leiden tot leverproblemen. Citrusolie zit vaak in insectenverdelgers, citronella, er zijn zelfs anti-vlooienmiddelen op de markt waar citrus-olie in zit. Bij overmatig gebruik van deze middelen (met name bij de kat, omdat die zichzelf wassen en zo veel middel inslikken), kan dit leiden tot kwijlen, braken, suf zijn, rillen, lage temperatuur, omvallen en huiduitslag, met name in de oksels en liezen.
    Perzikpitten/abrikoospitten. Naast het feit dat deze pitten niet verteerd worden en kunnen vastlopen in de darm, bevatten ze ook cyanide. De cyanide komt vrij als de pit kapot gebeten wordt. Vervolgens bindt cyanide zich in cellen aan een bepaald enzyme, waardoor de natuurlijke stofwisseling niet meer kan plaatsvinden. Afhankelijk van de hoeveelheid cyanide die is opgenomen, leidt dit tot zwakte, moeilijke ademhaling, shock of de dood.
    Bepaalde noten: macadamian nuts, walnoten (droge, gepelde walnoten kunnen geen kwaad, maar bij rotte walnoten is er een schimmel op de noot aanwezig die wel voor problemen kan zorgen).
  4. Diergeneesmiddelen. Medicijnen die je van de dierenarts hebt meegekregen zijn vaak smakelijk gemaakt, zodat de hond ze makkelijk opeet. Als de hond ineens het hele doosje opeet, kan deze overdosis allerlei vergiftigingsverschijnselen geven. Ga meteen naar de dichtstbijzijnde dierenarts en neem de verpakking mee.
  5. Genotsmiddelen: Wiet, tabak, alcohol. Genotsmiddelen voor de mens, kunnen verschillende symptomen geven bij de hond. Zoals bekend geven deze middelen zenuwverschijnselen bij de mens, die we als prettig ervaren in lage dosering. Als een hond een overdosis van deze middelen inneemt, wordt hij ook high of dronken, alleen dan in zo’n ernstige mate dat lever en nieren het opgeven of er permanente hersenbeschadiging op treedt.
  6. Rattengif. Dit bevat warfarine en dat remt de bloedstollig. Als een dier veel warfarine opneemt en daarna zich stoot tegen iets, ontstaat er een bloeding die niet meer stopt. Het dier bloedt dus langzaam dood (misschien toch eens nadenken over een andere manier van ongediertebestrijding). Rattengif heeft een lekker geurtje om de ratten te lokken en ze het gif op te laten eten. Helaas vinden honden en katten dit ook lekker ruiken en zullen zij dus enthousiast het gif verorberen. Afhankelijk van de hoeveelheid gif die ze binnenkrijgen, ontstaan er symptomen. Een hond of kat kan ook een muis of rat opeten die rattengif gegeten heeft en zo het middel binnenkrijgen. In lage dosering leidt dit tot puntbloedingen in de slijmvliezen (lippen, ogen). Bij hogere dosis kunnen er ook inwendige bloedingen ontstaan die de hond verzwakken. Bij veel bloedverlies kan de hond doodbloeden. In tegenstelling tot de meeste vergiften hier besproken, is er voor rattengif wel een antidoot. Als er dus een verdenking is van rattengifopname, wordt er meteen gestart met de behandeling met vitamine K. Dit helpt de bloedstolling weer op gang.
  7. Huishoudmiddelen. In veel schoonmaakmiddelen zit citrusolie of dennenolie. Als een hond deze middelen in overmatige hoeveelheden binnenkrijgt, kan dit tot lever- en nierproblemen leiden. Verder zijn zeepproducten schadelijk voor de natuurlijke slijmlaag in het maagdarmstelsel en dit kan leiden tot maagdarmbloedingen.
  8. Anti-vries. Remvloeistof en ook de meeste ruitersproeiervloeistoffen bevat ethyleen glycol. Anti-vries heeft een zoete geur en wordt dus vaak spontaan opgedronken door huisdieren. Het leidt tot acuut nierfalen. Meestal worden de honden ziek binnen 1 uur na opname. Ze worden zwak, kunnen omvallen, hebben buikpijn, de temperatuur zakt en ze kunnen in coma raken en dood gaan. De prognose is afhankelijk van de hoeveelheid vloeistof die ze hebben binnen gekregen en de snelheid waarmee de behandeling is ingesteld. Er is geen antidoot beschikbaar.
  9. Planten. Enorm veel planten zijn giftig. Zo veel, dat het onmogelijk is om ze allemaal op te noemen. Meestal gaat het om de blaadjes en de takjes, soms om de vruchten. Enkele voorbeelden: Aloe Vera, Azalea, Begonia, Clivia, Dahlia, Hulst, Hyacinth, Geranium, Hortensia, Rhododendron. Ook alle planten die tot de nachtschade-familie behoren zijn giftig, maar gek genoeg alleen de planten zelf. Hun vruchten eten we allemaal: tomaten, aubergine, aardappels. Ook honden kunnen de vruchten goed verdragen, mits de aardappels niet groen zijn en gekookt. Als je hond van een bepaalde plant gegeten heeft en je wilt weten of dit kwaad kan, kijk dan op de website van de ASPCA (www.aspca.org/pet-care/poison-control/plants/). Daar vind je een overzicht van 488 giftige planten, inclusief plaatjes van de plant en mogelijke symptomen.
  10. Zware metalen (geldstukken, batterijen, bestek…). Sommige honden eten alles. Meestal eten ze vuilnis met etensresten op en bevinden zich daar ook niet-eetbare dingen in. De metalen kunnen vrijkomen in het darmstelsel en worden opgenomen in het bloed. Zink, kwik en lood kunnen leiden tot bloedarmoede en lever- en nierfalen.
Na deze top tien van vergiften zou je bijna bang worden om je hond nog alleen te laten in je eigen huis. Toch zijn heel veel dingen makkelijk te voorkomen. Zie je hond als een klein kind en zorg er dus voor dat schoonmaakmiddelen, ontsmettingsmiddelen (eigenlijk alles waar een groot rood kruis of een doodskop op staat), niet binnen bereik van je hond zijn. Als je hem graag iets te eten wilt geven waar geen hond op de verpakking staat (mensen-eten dus), overleg dan even met je dierenarts of Dokter Google, hoewel deze laatste vaak niet helemaal betrouwbaar is, omdat er ook allerlei spookverhalen de ronde doen op het internet.
 

Klik hier voor de meest voorkomende giftige stoffen.

Klik op de button van het LICG om de brochure ” Vergiftiging bij huisdieren” te openen!

LICG (1)